lluvia نوشته:

آخه میدونین چیه ؟
تو جمع همچین داد میزنن امل(البته مثلا قصدشون شوخیه که بخوره تو سرشون)از 24 نفر کلاس 25 نفر زل میزنن بهت
یا مثلا میری نماز میخونی یه جوری بهت نگاه میکنن فک میکنی جزام گرفتی
کلا آدم ضایع میشه
منم یه زمان به اشتباه خواستم عین اونا بشم که مسخرم نکنن
ولی دیدم هیچیشون به من نمیخوره
خدارو شکر زود هدایت شدم
الان هم بیشتر دخترا به خاطر همین تمسخر دوستاشون یه همچین تیپایی میزنن که بچه خفن باشن

lluvia نوشته:

آخه میدونین چیه ؟
تو جمع همچین داد میزنن امل(البته مثلا قصدشون شوخیه که بخوره تو سرشون)از 24 نفر کلاس 25 نفر زل میزنن بهت
یا مثلا میری نماز میخونی یه جوری بهت نگاه میکنن فک میکنی جزام گرفتی
کلا آدم ضایع میشه
منم یه زمان به اشتباه خواستم عین اونا بشم که مسخرم نکنن
ولی دیدم هیچیشون به من نمیخوره
خدارو شکر زود هدایت شدم
الان هم بیشتر دخترا به خاطر همین تمسخر دوستاشون یه همچین تیپایی میزنن که بچه خفن باشن

lluvia نوشته:

آخه میدونین چیه ؟
تو جمع همچین داد میزنن امل(البته مثلا قصدشون شوخیه که بخوره تو سرشون)از 24 نفر کلاس 25 نفر زل میزنن بهت
یا مثلا میری نماز میخونی یه جوری بهت نگاه میکنن فک میکنی جزام گرفتی
کلا آدم ضایع میشه
منم یه زمان به اشتباه خواستم عین اونا بشم که مسخرم نکنن
ولی دیدم هیچیشون به من نمیخوره
خدارو شکر زود هدایت شدم
الان هم بیشتر دخترا به خاطر همین تمسخر دوستاشون یه همچین تیپایی میزنن که بچه خفن باشن

sole نوشته:

بابا آخه مگه اصلا به ظاهره؟!
من که به شخصه این همه سن دارم بسیجی فعال هم هستم حتی تو عمرم یک بار هم شلوار پارچه ای نپوشیدم
یقه آخوندی عمرا نمیبندم!بدم نمیادا ولی اذیت میکنه گردن آدمو!
اکثرا هم ظاهرم اسپورتهموها هم هیچ وقت کاملا ساده نیست! ولی زیاد فشن هم نیست
مگه بسیجی بودن به ایناست؟!
البته این بگم یه خطوط قرمزی هم تو ظاهرم دارم! دیگه نمیام سلوارای پاره پوره بپوشمیا لباسهای تنگ یا لباسایی که روشون چرت و پرت نوشته شده


ولی خوب واقعا بسیجی بودن به اینا نیست!

كميل نوشته:



« ای قریشیان! خود را تمام و کمال در اختیار خداوند قرار دهید، زیرا من در برابر خدا نمی‌توانم کاری برایتان انجام دهم. ای صفیه، عمه رسول خدا، من نمی‌توانم در برابر خدا کاری برایت بکنم. ای فاطمه، دختر محمد، هر چه از اموالم را که دوست داری از من بخواه، اما در برابر خدا نمی‌توانم برایت کاری بکنم »[37]. قریش با شنیدن این ندا، دشمنی خود را با پیامبر آشکار کردند، تا بدین طریق مانع انتشار دعوت او در میان مردم شوند.
آنان ابزار و روشهای متنوعی را برای ایجاد مانع بر سر راه دعوت او، از آزار گفتاری گرفته تا بدنی، به کار گرفتند. اولین وسیله آنان، تکذیب او و اهانت به رسالت او بود. این عکس العمل و تکذیب و استهزاء، برای پیامبر(ص) بسیار ناراحت کننده بود و دلش از آن به تنگ می‌آمد در نتیجه خداوند به او یادآوری کرد که بازخورد رفتاری قوم او همان است که اجدادشان با سایر پیامبران کرده‌اند:
وَکَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِیٍّ فِی الْأَوَّلِینَ (6) وَمَا یَأْتِیهِمْ مِنْ نَبِیٍّ إِلَّا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ (7) فَأَهْلَکْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِینَ (8) (زخرف/6-8)

(فرستادن پیغمبری به سوی شما چرا باید عجیب باشد؟ قبلاً) ما پیغمبران زیادی را به میان ملّتهای پیشین روانه کرد‌‌ه‌ایم. هیچ پیغمبری به پیش آنان نمی‌آمد، مگر این که او را مورد استهزاء قرار می‌دادند. (رویگردانیها و تمسخرها هم بی‌کیفر نمانده است) و ما کسانی را هلاک کرد‌‌ه‌ایم که نیرومندتر از اینها هم بوده‌اند و قدرت بیشتری هم داشته‌اند. نمونه‌‌‌هائی از داستان پیشینیان (بارها در قرآن به میان آمده و) گذشته است.

این آیه در واقع تسلّای خاطری است برای پیامبر (ص) در برابر رنجی که از تکذیب و تمسخر قومش می‌کشید و در عین حال اراده او را تقویت می‌کرد و او را با تأسّی به پیامبران پیشین به صبر در برابر آزار و اذیت قومش تشویق می‌نمود، زیرا آنان نیز با تکذیب وتمسخر و آزارهای روانی و جسمی از جانب اقوامشان مواجه شده بودند[38]. شایان ذکر است که شکنجه‌های روانی که در قالب تکذیب و تمسخر دامنگیر انبیاء می‌شد، شدیدترین نوع شکنجه است که از جانب امتها متوجه انبیاء گشته است[39]. اما آنان با این وجود، صبر را پیشه کرده و با استجابت ندای ربّانی به تبلیغ رسالت خویش پرداخته‌اند. زیرا به طور یقین می‌دانستندکه از جانب خدای متعال مورد تأیید واقع می‌شوند و در زیر سایه حمایتهای او قرار می‌گیرند و از شر دشمنانشان حفاظتشان می‌کند. خداوند در همین مورد است که پیامبر خود را راهنمایی می‌کند که بدون توجه به نسبتهای ناروا و ساختگی دشمنان سفیهِ مسخره‌گر به تبلیغ برنامه خویش ادامه دهد:

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ 94 إِنَّا کَفَیْنَاکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ95 . (حجر/94-95)

پس آشکارا بیان کن آنچه را که بدان فرمان داده می‌شوی (که دعوت حق است) و به مشرکان اعتناء مکن (که چه می‌گویند و چه می‌کنند. ما تو را از (کید و مکر و اذیّت و آزار) استهزاء کنندگان مصون و محفوظ می‌داریم


وَإِذَا رَأَوْکَ إِنْ یَتَّخِذُونَکَ إِلَّا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِی بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا (فرقان/41)

(هنگامی که تو را می‌بینند، تنها به استهزاء و تمسخرت می‌گیرند، (و شوخی کنان برخی به برخی می‌گویند:) این است آن کسی که خدا او را به عنوان پیغمبرفرستاده است؟!)

وَقَالُوا یَا أَیُّهَا الَّذِی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ (6) لَوْ مَا تَأْتِینَا بِالْمَلَائِکَةِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (7) مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِکَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا کَانُوا إِذًا مُنْظَرِینَ (8) (حجر/6-8)

[b](و (تمسخرکنان) می‌گویند: ای کسی که (گمان می‌بری از آسمان) قرآن بر تو نازل گشته است، تو حتماً دیوانه‌ای! تو اگر از زمره راستگویانی، چرا (به جای آوردن قرآن) فرشتگان را به پیش ما نمی‌آوری (تا بر پیغمبری تو گواهی دهند؟!).ما فرشتگان را جز به حق و به همراه حق نازل نمی‌کنیم و هنگامی که نازل شوند (اگر بدانان ایمان نیاورند) دیگر بدیشان مهلت داده نمی‌شود (و فوراً عذاب الهی گریبانگیرشان می‌گردد و مجال ماندن نخواهند داشت).

قَالَ إِنَّ رَسُولَکُمُ الَّذِی أُرْسِلَ إِلَیْکُمْ لَمَجْنُونٌ (شعراء/27)

‏ (فرعون به خیره‌سری همچنان ادامه داد و) گفت: پیغمبری که به سوی شما فرستاده شده است قطعاً دیوانه است! (چرا که سخنان پریشان می‌گوید، و جز مرا خدا می‌داند). ‏

این دروغ پردازان بد زبان، فقط به نسبت دادن جنون اکتفا نکردند بلکه ازپیامبر خواستند که برای اثبات صداقتش، ملائکه را شاهد بیاورد. خداوند از زبان آنان چنین نقل می‌کند:

لَوْ مَا تَأْتِینَا بِالْمَلَائِکَةِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (حجر/7)

‏ تو اگر از زمره‌ی راستگویانی، چرا (به جای آوردن قرآن) فرشتگان را به پیش ما نمی‌آوری (تا بر پیغمبری تو گواهی دهند؟!). ‏ ‏

یعنی چرا ملائکه را برای اثبات قرآن و وقوع عذاب، شاهد نمی‌گیری؟! این سخن آنان مشابه همان چیزی است که خداوند از زبان فرعون نقل می‌کند:

فَلَوْلَا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ (زخرف/53)

(اگر راست می‌گوید که پیغمبر خدا و دارای مقام والا است) پس چرا دستبندهای زرین بدو داده نشده است (تا دستبندها نشانه‌ی عظمت و ریاست او باشد؟) و یا چرا فرشتگان همراه او نیامده‌اند (تا صداقت گفتار و ادّعای رسالت او را تأیید کنند و برای پیروزی او بکوشند و بجنگند؟). ‏

خداوند در رد آنان فرمود:

مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِکَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا کَانُوا إِذًا مُنْظَرِینَ (حجر/8)

‏ ما فرشتگان را جز به حق و به همراه حق نازل نمی‌کنیم و هنگامی که نازل شوند (اگر بدانان ایمان نیاورند) دیگر بدیشان مهلت داده نمی‌شود (و فوراً عذاب الهی گریبانگیرشان می‌گردد و مجال ماندن نخواهند داشت). ‏

مجاهد در معنی آیه می‌گوید: ما ملائکه را جز برای ابلاغ رسالت یا وارد آوردن عذاب بر کسانی که قصد نابودیشان را داریم نمی‌فرستیم و در چنین حالتی نه مهلتی در کار است و نه تأخیری. بدین شیوه خداوند نسبت جنون را در آیات متعددی از پیامبرش نفی می‌کند. به عنوان مثال این آیه را ذکر می‌کنم:

ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ (1) مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ (قلم/1-2)

‏ نون. سوگند به قلم! و قسم به چیزی که می‌نویسند! در سایه‌ی نعمت و لطف پروردگارت، تو دیوانه نیستی[/b]

یکی از اشکال تلاش سران قریش و کم خردان آنان برای اهانت به پیامبر، «ابتر»[47] جلوه دادن ایشان و اشاعه عناوینی از این قبیل برای حائل شدن میان دعوت او و مردم است. خداوند در رد این جاهلان و برای تبیین کرامت و بزرگواری پیامبرش سوره‌ی کوثر را نازل فرمود:

إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ (1) فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْ (2) إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ (3) (کوثر/1-3)

‏ ما به تو خیر و خوبی بی‌نهایت فراوانی را عطاء کرده‌ایم (که نبوّت و دین حق و هدایت، و هر آن چیزی است که سعادت دو جهان را به همراه دارد). حال که چنین است تنها برای پروردگار خود نماز بخوان و قربانی بکن. بدون شکّ، دشمن کینه‌توز تو بی‌خیر و برکت و بی‌نام و نشان خواهد بود. ‏

انقدر من این اعتماد به سقفو دوست دارم.

دعوا یه طرفه حال نمیده ها.
تو هم باید بزنی.

بی وجدانا هی میگن و نمیدن.

من واقعا از اين لغب لذت ميبرم و افتخار ميكنم كه سانديس خور نظام باشم
ادم با شناخت واقعي سانديس خور باشه ولي با جهالت راني خور دشمن نباشه

بور بابا
(مازندراني بود)
بچه قائمشهر رو خودي دست بلند نميكنه